داد من یک روز می بایست دادن بعد از آن

خاطر غمگین او را شاد می بایست کرد

عهدها کردی که آخر هیچ بنیادی نداشت

روز اول کار بر بنیاد می بایست کرد

هرچه می شایست از بیداد، می بایست کرد

اشک من از مردم چشمم بزاد آخر تو را

رحمتی بر اشک مردم زاد می بایست کرد