نفسی ماند ز سلمان، مکنیدش درمان!

که چراغ خرد از باد هوا می میرد

به سر کوی غمت خاک دوایند مرا

نفس بیچاره چه داند که چرا می میرد؟

همچنینش بگذارید که تا می میرد!