نفس بیچاره چه داند که چرا می میرد؟

می کند راه خرد در شب سودای تو گم

که چراغ خرد از باد هوا می میرد

به سر کوی غمت خاک دوایند مرا

نفسی ماند ز سلمان، مکنیدش درمان!

همچنینش بگذارید که تا می میرد!