گل چه می داند که بلبل را فغان از عشق او

می کشد در روی او برقع ز رویش می کشد

باغ حسنش باد سبز و باردار و دم به دم

دیده ام از تاب دل آبی به جویش می کشد؟

هر چه می گوید صدا گفت و گویش می کشد؟

می کشیدم کوزه دردی ز دست ساقیی

کین زمان هر صوفی صافی سبویش می کشد