مگر نرگس نمی داند که خون لاله می جوشد؟

نگارینا به صحرا رو، که بستان حله می پوشد

به شادی ارغوان با گل شراب لعل می نوشد

به گل بلبل همی گوید که نرگس می کند شوخی

زبانم می دهد سوسن که گرد عشق کمتر گرد

مگر سوسن نمی داند که عاشق پند ننیوشد؟

نثار باغ را گردون، به دامن در همی بخشد