مگر سوسن نمی داند که عاشق پند ننیوشد؟

به گل بلبل همی گوید که نرگس می کند شوخی

مگر نرگس نمی داند که خون لاله می جوشد؟

زبانم می دهد سوسن که گرد عشق کمتر گرد

نثار باغ را گردون، به دامن در همی بخشد

گل اندر کله زمرد ز خجلت رخ همی پوشد

مرو زنهار در بستان که گر خاری به نادانی