زبانم می دهد سوسن که گرد عشق کمتر گرد

به شادی ارغوان با گل شراب لعل می نوشد

به گل بلبل همی گوید که نرگس می کند شوخی

مگر نرگس نمی داند که خون لاله می جوشد؟

مگر سوسن نمی داند که عاشق پند ننیوشد؟

نثار باغ را گردون، به دامن در همی بخشد

گل اندر کله زمرد ز خجلت رخ همی پوشد