دلش طاقت نمی آرد، ازین گفتار می نالد

دمی بسیار دادندش، شکایت می کند زان دم

جگر سوراخ کردندش، از آن آزار می نالد

مگر در گوش او رمزی، ز راز عشق می آید

نفس با عود زن کز یار می سوزد نمی گرید

مزن بادی که از هر باد نی چون یار می نالد

منال از یار خود سلمان که تشنیع است بر بلبل