که آب دیده من سنگ را بگرداند

به آروزی خیال توام خوش آمد خواب

گر آب دیده من بر منش نشوراند

به آب دیده بگردانم از جفای تو دل

گرفت دیده من آب و دل در آن آتش

که گر خیال تو آید کجاش بنشاند