راستی در صورت خوش زندگانی می کند

در هر آن مجلس که دارد چشم مستش قصد جان

جان اگر خوش بر نمی آید، گرانی می کند

زنده ای کو مرده ای را دید زیبا صورتی است

جان فدای بوی آن آهوی چین کز سنبلش

بوستان هر نوبهاری بوستانی می کند

گر شکایت می کند جان من از چشمت، مرنج