جان فدای بوی آن آهوی چین کز سنبلش

جان اگر خوش بر نمی آید، گرانی می کند

زنده ای کو مرده ای را دید زیبا صورتی است

راستی در صورت خوش زندگانی می کند

بوستان هر نوبهاری بوستانی می کند

گر شکایت می کند جان من از چشمت، مرنج

خسته ای نالش ز عین ناتوانی می کند