خسته ای نالش ز عین ناتوانی می کند

جان فدای بوی آن آهوی چین کز سنبلش

بوستان هر نوبهاری بوستانی می کند

گر شکایت می کند جان من از چشمت، مرنج

می خورم جام غمی هر دم به شادی رخت

خرم آن کس کو بدین غم شادمانی می کند

جان سلمان از نشاط عارض جانان مدام