می خورم جام غمی هر دم به شادی رخت

بوستان هر نوبهاری بوستانی می کند

گر شکایت می کند جان من از چشمت، مرنج

خسته ای نالش ز عین ناتوانی می کند

خرم آن کس کو بدین غم شادمانی می کند

جان سلمان از نشاط عارض جانان مدام

تازه عیشی از شراب ارغوانی می کند