شمع دیدارش اگر از نور تجلی پرتوی

گرز خورشید جمالت ذره ای پیدا شود

هر دو عالم در هوایش، ذره سان دروا شود

افکند بر کوه، چون پروانه نا پروا شود

عاشق صادق چه داند کعبه و بتخانه چیست؟

هر کجا یابد نشان یار خود آنجا شود