بر زبان جان جواب « لن ترانی» می دهد

دل ز وصل او نشان بی نشانی می دهد

جان به دیدارش امید آن جهانی می هد

جوهر فر دهانش طالب دیدار را

جز سرشک لاله رنگم در نمی آید به چشم

کو نشانی زان عذار ارغوانی می دهد

دیده بر راه صبا دارم که از خاک رهش