نرگسش در عین مستی دم به دم چشم مرا

می رسد وز گرد راهم ارمغانی می دهد

زندگی از باد می یابم که او در کوی دوست

می شود بیمار وز آنجا زندگانی می دهد

ساغری از خون لبالب، دوستگانی می دهد

زخم شمشیر تو را میرم که در هر ضربتی

جان سلمان را حیات جاودانی می دهد