زندگی از باد می یابم که او در کوی دوست

کو نشانی زان عذار ارغوانی می دهد

دیده بر راه صبا دارم که از خاک رهش

می رسد وز گرد راهم ارمغانی می دهد

می شود بیمار وز آنجا زندگانی می دهد

نرگسش در عین مستی دم به دم چشم مرا

ساغری از خون لبالب، دوستگانی می دهد