می شود بیمار وز آنجا زندگانی می دهد

دیده بر راه صبا دارم که از خاک رهش

می رسد وز گرد راهم ارمغانی می دهد

زندگی از باد می یابم که او در کوی دوست

نرگسش در عین مستی دم به دم چشم مرا

ساغری از خون لبالب، دوستگانی می دهد

زخم شمشیر تو را میرم که در هر ضربتی