گفت: پیشم شرح حال ناتوانی می دهد

گو برون کن جان و دل هرکس که او چون جام می

می رود خود را به دست دلستانی می دهد

گفتمش موی تو بر زانو چه آید هر زمان؟

گفتم: از من هیچ ذکری می رود در حلقه اش؟

گفت: سودا بین که تشویش فلانی می دهد

غم مخور سلمان به غم خوردن که چرخ از خوان خویش