من گرفتم که ز عشق تو حکایت نکنم

که پری پیکری از عالم جان می آید

سر سودای تو گنجی است نهان در دل من

به زیان می رود آن چون به زبان می آید

چه کنم کز در و دیوار فغان می آید؟

به جمالت که اگر بی تو نظر بر خورشید

می کنم در نظرم تیغ و سنان می آید