چه کنم کز در و دیوار فغان می آید؟

سر سودای تو گنجی است نهان در دل من

به زیان می رود آن چون به زبان می آید

من گرفتم که ز عشق تو حکایت نکنم

به جمالت که اگر بی تو نظر بر خورشید

می کنم در نظرم تیغ و سنان می آید

به حیاتت که اگر می خورم از دست تو زهر