خون قرابه بریزند که خود ریختنی است

«های» مستان بشنو، کز سر سوزست و نیاز

مجلس خلوت انس است و حریفان سرمست

مطربان پرده در و غمزه ساقی غماز

خون آن ساده که پنهان نکند جوهر راز

به زبانی که ندانند بجز سوختگان

می کند شمع بیابانی ز سر سوز و نیاز