خون آن ساده که پنهان نکند جوهر راز

مجلس خلوت انس است و حریفان سرمست

مطربان پرده در و غمزه ساقی غماز

خون قرابه بریزند که خود ریختنی است

به زبانی که ندانند بجز سوختگان

می کند شمع بیابانی ز سر سوز و نیاز

حبذا حالت پروانه که در کوی حبیب