یار می جویی رفیق توست و اینک می رود

بر دو چشم انگشت را بنمود راهی روشنش

من غبار راه یارم یار چون آب حیات

شکر ایزد را که بر خاطر نمی آید منش

خیز همچون گرد سلمان دست در گردن زنش