تا مهر ماه چهره تو در دلم نشست

اشک است کش به خون جگر پروریده ام

عمری بدان امید که روزی رسم به کام

سودای خام پخته ام و نا رسیده ام

از مهر و ماه مهر بکلی بریده ام

عشقت به جان خریدم و قصدم به جان کند

بر جان خویش دشمن جان را گزیده ام