که روشن کند جان تاریک تو

تو را بر همه مهتران مه کنم

ازاندیشه ورای تو به کنم

ور ای دون که رازیست نزدیک تو

گشاده کن آن راز و با من بگوی

چوکارت چنین گشت دوری مجوی

وگر جنگ را یار داری کسی