گر می شود میسر، سهل است گو بر آ جان

باد صبا ز کویت، جان می برد به دامن

در حیرتم کز آنجا، چون می برد صبا جان؟

از شوق وصلت آمد، جان عزیز بر لب

در گوشه های چشمت جان جای کرد جانا

زیرا نیافت بهتر زان گوشه هیچ جا جان

جان و دلم فتادند، اندر محیط عشقت