بر حرف عین خویش که عین خطاست این

تهدید می نمود ولی گفت: چشم من

دل می برد ز مردم والحق جفاست این

او می کند جفا و من انگشت می نهم

عهدی است تا نمی شنوم بویت از صبا

از توست یا ز سستی باد صباست این

می زد غم تو حلقه و در بسته بود دل