تا کی به بوی عنبرین زنجیر زلف سر کشت؟

با آنکه آبم برده ای، یکباره دست از ما مشو

باشد که یکبار دگر، باز آید آب ما به جو

آشفته پویم در به در دیوانه گردم کو به کو

من مست ورندو عاشقم، وز زهد و تقوی فارغم

بد گوی را در حق من، گوهر چه می خواهی بگو