نکند هیچ اثر در دل چون آهن او

چه کنم حال درون عرض که حال دل من

می نماید رخ چون آینه روشن او

آهن سرد چه کوبم؟ که دم آتشیم

باز بر هم زده ای زلف به هم برزده ای

که رباید دل مسکین من و مسکن او

رحم کن بر دل سلمان که به تنگ آمده اند