باز بر هم زده ای زلف به هم برزده ای

می نماید رخ چون آینه روشن او

آهن سرد چه کوبم؟ که دم آتشیم

نکند هیچ اثر در دل چون آهن او

که رباید دل مسکین من و مسکن او

رحم کن بر دل سلمان که به تنگ آمده اند

مردم از شیوه چشم تو و از شیون او