تو حال ما نمی پرسی و نقش ما نمی خوانی

به بایدی نا گه از رویت فتادم دور چون مویت

به سر می آورم دور از تو عمری در پریشانی

به آب دیده هر ساعت نویسم نامه ای لیکن

حدیث کار و بار دل چه گویم بارها گفت:

که بد حال است و تو حال دل من نیک می دانی

سر خود را نمی دانم سزای خاک درگاهت