که بد حال است و تو حال دل من نیک می دانی

به آب دیده هر ساعت نویسم نامه ای لیکن

تو حال ما نمی پرسی و نقش ما نمی خوانی

حدیث کار و بار دل چه گویم بارها گفت:

سر خود را نمی دانم سزای خاک درگاهت

ولیکن کرده ام حاصل من این منصب به پیشانی

الا ای بخت کی باشد که باز آن سرور رعنا را