بی بویت اگر برگذرد باد بهاری

شرط ادب آن است که این نامه کنم طی

بی رویت اگر دیده به خورشید کنم باز

صد بار کند چشم من از شرم رخت خوی

حقا که بود بر دل من سردتر از دی

سلمان ره سودای تو می رفت غمت گفت

کین راه به پای چو تویی نیست بروهی