وز غباری خاطر گلبرگ را آزرده ای

ای بسا شبها که با مهرت به روز آورده ام

تا تو بر رغم دلم یک شب به روز آورده ای

از بخاری چشمه خورشید را آشفته ای

مه رخان چین به هندویت خطی داده اند

زان سیه کاری که با خورشید رخشان کرده ای

گر چه جان بخشیده ای از پسته تنگم ولی