آن نبات تازه کز وی آب شکر برده ای

مردم چشم جهان بینت اگر خوانم رواست

زانکه در چشم منی وز چشم من در پرده ای

جاودان در بوستان عارضت سرسبز باد

گرد عنبر بر عذار ارغوان افشانده ای

برگ سوسن بر کنار نسترن گسترده ای

یار کنار چشمه حیوان به مشک آلوده ای