بعد ازین گر پیش چشمم بر کنار افکنده ای

صدهزاران جان ز تار موی در وا کرده ای

نکته ای با عاشقان در زیر لب فرموده ای

عالمی اموات را در یکدم احیا کرده ای

در میان مردمم چون اشک رسوا کرده ای

گفته ای احوال ما اشک سلمان فاش کرد

از هوای خویش کن این شکوه کزما کرده ای