نکته ای با عاشقان در زیر لب فرموده ای

در دل تنگم نمی دانم که چون جا کرده ای

تا به قصد جان مسکین بر میان بستی کمر

صدهزاران جان ز تار موی در وا کرده ای

عالمی اموات را در یکدم احیا کرده ای

بعد ازین گر پیش چشمم بر کنار افکنده ای

در میان مردمم چون اشک رسوا کرده ای