جز باده مونسی نه که از دل برد غمی

جز باد همدمی نه که با او زنم دمی

جز دیده کو به خون رخ ما سرخ می کند

در کار ما نکرد کس از مردمی، دمی

خوردم هزار زخم ز هر کس به هیچ یک