جز دیده کو به خون رخ ما سرخ می کند

جز باد همدمی نه که با او زنم دمی

جز باده مونسی نه که از دل برد غمی

در کار ما نکرد کس از مردمی، دمی

خوردم هزار زخم ز هر کس به هیچ یک

رحمی نکرد بر من مسکین به هر مرهمی