زیرا که دارد او به سر خویش عالمی

دریای عشق در دل ما جوش می زند

ز آنجا سحاب دیده ما می کشد نمی

سرمست عشق را ز دو عالم فراغت است

زان پیش روی بر در او داشتم که داشت

روی زمین غباری و پشت فلک خمی

سلمان مگوی را ز دل الا به خود که نیست