روی زمین غباری و پشت فلک خمی

سرمست عشق را ز دو عالم فراغت است

زیرا که دارد او به سر خویش عالمی

زان پیش روی بر در او داشتم که داشت

سلمان مگوی را ز دل الا به خود که نیست

در زیر پرده فلک امروز مرحمی