دور از تو می گذارم، عمری چنانکه دانی

بازا که بی حضورت، خوش نیست زندگانی

من آمدن به پیشت، دانی نمی توانم

اما اگر تو آیی، دانم که می توانی

از عمر ذوق وقتی، بودم که با تو بودم