از عمر ذوق وقتی، بودم که با تو بودم

دور از تو می گذارم، عمری چنانکه دانی

من آمدن به پیشت، دانی نمی توانم

اما اگر تو آیی، دانم که می توانی

ذوقی چنان ندارد، بی دوست زندگانی

چون مجمر از فراقت، دارم دلی پر آتش

دودم به سر بر آمد، زین آتش نهانی