اگر از درون خراب من طمعی به ما حضری کنی

سحری وصال تو از خدا به دعای شب طلبیده ام

مگر ای سحر نفسی زنی مگر ای دعا اثری کنی

خجلم که چون برت آورم می لعل اشک و کباب دل