تو پادشاه جهانی و ورد من این است

مرا به اسم غلامی درآوری به شمار

از آن عروس سخن خوش نمی نماید روی

که دارد آیینه طبع روشنم ز نگار

که پادشاه ز شاهی و ملک برخوردار