بر طایران سدره نشین بانگ می زنند

وز ساز مطربان تو ناهید را، نوا

دارالسلام را بوجود تو افتخار

ذات العماد را به جناب تو التجا

در بوستان سرای تو مرغان خوش سرا

بر گوشه های کنگره ات، پاسبان به شب

صد بار بیش بر سر کیوان نهاده پا