بدی بر کان تو می آید، ز چشم است و زبان و دل

که صدق اندرونی را توان دانست از سیما

چه می داند کسی حال گل اندامان به زیر گل

بگفتی خاک، اگر بودی زبان سوسنش گویا

مباش ایمن که روز و شب تو را در خانه اند اعدا

مشو بدنام را منکر، نخوانده نامه سرش

که بدنام است و افعال نکو می آید از صهبا