«و ما اوتیت» می خوانی و می گویی: که می دانم

که بدنام است و افعال نکو می آید از صهبا

من آن را آدمی دانم که دارد سیرت نیکو

مرا چه مصلحت با آن که این گبرست و آن ترسا

علوم غیب اگر هستی علوم غیب را دانا

بگو تا فتنه بر آتش چرا گردیده پروانه؟

بگو تا عاشق خورشید رخشان از چه شد حربا؟