هوایش ز فرط حرارت به حدی

حجارش به حدت چو نیش عقارب

مزلزل زمین از ریاح عواصب

مستر هوا از غبار غیاهب

که چون موم می شد دل سنگ ذایب

چنان بد که شمشیر چون قطره پرآب

فرو می چکید از کف مرد ضارب